เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 381
เมื่อกองทัพของจินเจิ้งฮว่าระดมกำลังพลอย่างรวดเร็ว บรรยากาศในสนามรบก็ตึงเครียดถึงขีดสุด ราวกับสายธนูที่พร้อมจะขาดผึงได้ทุกเมื่อ
เหล่าทหารกำอาวุธในมือแน่น แววตาเผยความมุ่งมั่นปนความตึงเครียด พวกเขารู้ดีว่าศึกชี้เป็นชี้ตายกำลังจะอุบัติขึ้นในไม่ช้า
ในจังหวะนั้นเอง เสียงกึกก้องระลอกหนึ่งก็ดังมาจากระยะไกล ก่อนจะค่อย ๆ ใกล้เข้ามา เสียงดังสนั่นราวกับฟ้าคำรามจนสะเทือนแก้วหู
นั่นคือเสียงกีบม้านับไม่ถ้วนกระทืบลงบนผืนดิน เสียงเหล่านั้นประสานกันกลายเป็นพลังที่ยากจะต้านทาน เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าศึกนองเลือดกำลังจะเปิดฉากขึ้น
ลิโป้นำกองทหารม้าชั้นยอดของตนบุกทะยานเข้ามาราวกับพายุคลั่ง
เหล่าทหารม้าของเขาต่างสวมเกราะเหล็กหนาหนัก มือถือหอกยาวคมกริบ แววตาแต่ละคนเปล่งประกายเย็นชาและกระหายเลือด
พวกเขาราวกับปีศาจที่ทะยานออกมาจากขุมนรก แบกเอาจิตสังหารและพลังทำลายล้างอันไร้ขอบเขตมาด้วย พร้อมฉีกกระชากทุกสิ่งที่ขวางหน้าให้แหลกเป็นชิ้น ๆ
ลิโป้นำทัพอยู่หน้าสุด มือถือทวนฟางเทียนฮว่าจี่ ปลายทวนเปล่งประกายเย็นเยียบชวนให้ขนลุก ราวกับสามารถแทงทะลุทุกสิ่งที่ขวางกั้นได้
ดวงตาทั้งสองของเขาคมกริบราวคบเพลิง กวาดมองแนวรบของศัตรูเบื้องหน้า มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา