เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 338
เหออวิ๋นมองหวางเจี่ยนด้วยแววตาลุ่มลึก ก่อนเอ่ยขึ้นช้า ๆ "ตอนนี้เฉากวงเย่าน่าจะรู้แล้วว่ากองทัพของฮั่วชวี่ปิ้งเริ่มเปิดฉากโจมตีเมืองซิงเหออย่างหนักหน่วง"
"แม้แต่เมืองพั่วเสี่ยวก็ยังเสียไปแล้ว เฉากวงเย่าย่อมไม่ใส่ใจเมืองซิงเหอมากนัก อย่างไรเสีย เขาก็ยังมีเส้นทางให้ล่าถอย"
"แต่เมื่อใดที่กองทัพของหยวนฮุยเริ่มโจมตีเมืองหลิ่วหลิน เฉากวงเย่าจะต้องเกิดความกระวนกระวายใจขึ้นมาอย่างแน่นอน และไม่อาจนิ่งเฉยอยู่ได้"
นิ้วมือของเขาเคาะลงบนแผนที่ที่วางอยู่บนโต๊ะเบา ๆ แสดงให้เห็นว่าเขาได้ไตร่ตรองสถานการณ์อย่างรอบคอบแล้ว
เขากล่าวต่อ "สำหรับเมืองอ้านอิ่งแล้ว เมืองหลิ่วหลินเป็นเส้นทางล่าถอยที่อยู่ใกล้ที่สุด จึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง"
"พวกเขาสามารถข้ามสะพานหลินสุ่ยเข้าไปในเขตปกครองของมณฑลกานลู่ จากที่นั่นก็ยังสามารถหลบหนีต่อไปได้"