เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 337
"ใต้เท้า กองทัพภายใต้สังกัดเมืองอ้านอิ่งมีกำลังพลถึงสามแสนนาย เหตุใดต้องหวาดกลัวกองกำลังไร้ระเบียบเพียงหนึ่งแสนนายของเหออวิ๋นด้วย? โปรดอนุญาตให้ข้านำทัพออกศึก ข้าจะจับเป็นเหออวิ๋นกลับมาให้ได้ เพื่อกอบกู้เกียรติภูมิของกองทัพเรา!"
ขุนพลร่างกำยำในชุดเกราะอันสง่างามก้าวออกมาข้างหน้า ใบหน้าแดงก่ำเปี่ยมไปด้วยความฮึกเหิมและจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้
คำพูดของเขายังไม่ทันขาดคำ ขุนนางฝ่ายบุ๋มคนหนึ่งก็รีบร้อนก้าวออกมาจากกลุ่มคน สีหน้าเคร่งขรึมพร้อมกับส่ายหน้า
"ไม่ได้เด็ดขาด จะทำเช่นนั้นไม่ได้เด็ดขาด กำลังพลของมณฑลไป๋อวิ๋นอาจมีจำนวนน้อย แต่เหล่าทหารล้วนเป็นยอดฝีมือที่สามารถรับมือกับศัตรูสิบคนได้ด้วยกำลังของตนเอง"
"กองทัพห้าแสนนายภายใต้บัญชาการของจอมพลเฒ่าหลิ่วอานยังเคยพ่ายแพ้ย่อยยับด้วยน้ำมือของพวกเขามาแล้ว บทเรียนจากความผิดพลาดครั้งก่อนเป็นสิ่งที่เราต้องระมัดระวัง เราไม่อาจเสี่ยงปะทะกับพวกเขากลางทุ่งโล่งได้"