กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 293
ภายใต้รัตติกาลอันมืดมิด กองทหารม้าสองหมื่นนายที่อู่หลิงนำทัพมา เปรียบเสมือนกระแสน้ำสีดำที่ไหลบ่าอย่างเงียบเชียบ มุ่งหน้าไปยังอำเภอหรูอี้
พวกเขาเคลื่อนพลอย่างรวดเร็วและเป็นระเบียบ มีเพียงความมุ่งมั่นกับขวัญกำลังใจอันฮึกเหิมติดตัวมาเท่านั้น
ในจำนวนนี้ ทหารสองพันนายจากกองธนูเทพต้าฉินยิ่งมีสีหน้ากระปรี้กระเปร่า คันธนูยาวในมือของพวกเขาเปรียบเสมือนเคียวของยมทูต ต่างรอคอยช่วงเวลาที่จะได้ปลิดชีพศัตรูอย่างเงียบงัน
ราตรีภายในอำเภอหรูอี้ถูกปกคลุมด้วยความเงียบสงัด มีเพียงเสียงแมลงร้องเป็นครั้งคราวและเสียงสายลมแผ่วเบาที่พัดผ่านใบไม้ ซึ่งคอยทำลายความเงียบงันนี้
ทว่าความสงบดังกล่าวดำเนินอยู่ได้ไม่นาน กองทัพของอู่หลิงก็มาถึงใต้กำแพงเมืองแล้ว