เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 225
นายอำเภอของอำเภอว่างเหอยืนอยู่บนกำแพงเมือง สายตาจับจ้องไปยังกองทัพศัตรูที่กำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้จากระยะไกล แววตาร้อนแรงดุจเปลวเพลิง ภายในใจเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวและความจนใจ
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเด็ดขาด "ออกจากเมืองไปตัดสินแพ้ชนะกับศัตรูให้รู้ดำรู้แดงกันเถอะ! ชาวอำเภอว่างเหออย่างพวกเรา ยอมตายแต่ไม่ยอมจำนน ไม่คิดจะเป็นสัตว์ร้ายที่ถูกต้อนจนมุมแล้วดิ้นรนต่อสู้ให้ผู้คนหัวเราะเยาะ!"
"ขอรับ นายอำเภอ!"
เหล่าทหารที่อยู่เบื้องล่างต่างขานรับพร้อมเพรียง เสียงดังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้า
พวกเขารู้ดีว่า ณ สถานที่แห่งนี้ ในเวลานี้ ไม่มีทางให้ถอยอีกแล้ว
มีเพียงการต่อสู้จนตัวตายเท่านั้น จึงจะมีโอกาสรอดชีวิต
ทุกคนที่อยู่ในที่แห่งนี้ต่างเข้าใจดีว่า การยอมจำนนไม่ใช่ทางเลือกอย่างแน่นอน