เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 224
อำเภออวี้ซีแห่งนี้ เปรียบเสมือนเรือลำน้อยท่ามกลางยุคแห่งกลียุคที่ไฟสงครามโหมกระหน่ำไปทั่วทุกสารทิศ
ล่องลอยโอนเอนไปมาตามกระแสธารแห่งประวัติศาสตร์อันเชี่ยวกราก ท้ายที่สุด มันก็เข้าสู่การครอบครองของงักฮุยอย่างสงบและรวดเร็ว
นายอำเภออำเภออวี้ซีอดรู้สึกกระวนกระวายใจไม่ได้
ภาพที่เขาคาดการณ์เอาไว้คือ ทหารของงักฮุยดุร้ายราวกับฝูงหมาป่าและพยัคฆ์ เมื่อบุกเข้าเมืองแล้วจะต้องเผาทำลาย สังหารและปล้นสะดม ก่อกรรมทำเข็ญสารพัด จนเมืองแห่งนี้กลายเป็นซากปรักหักพัง ผู้คนเดือดร้อนทุกหย่อมหญ้า
ทว่าความเป็นจริงกลับตบหน้าเขาอย่างจัง
ทันทีที่กองทัพของงักฮุยก้าวเข้าสู่อำเภออวี้ซี กลับไม่มีเสียงอึกทึกหรือบรรยากาศแห่งความหวาดกลัวอย่างที่จินตนาการไว้ ตรงกันข้าม กลับมีเพียงความสงบเงียบที่หาได้ยาก