เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 184
ทั้งสองฝ่ายต่างเลือกที่จะถอยทัพชั่วคราว ไม่ปล่อยให้สายธนูที่ตึงเครียดนั้นขาดผึ่งลงในทันตา จนจุดชนวนให้เกิดการปะทะนองเลือดขึ้นมา
การตัดสินใจนี้เปรียบเสมือนความเงียบสงบก่อนพายุโหมกระหน่ำ ทำให้ทั่วทั้งสนามรบอบอวลไปด้วยความสมดุลอันเปราะบางและความคาดหวัง
ภายหลังการตั้งค่าย ภายในกระโจมของอู่เยว่ เปลวประทีปดวงหนึ่งไหวระริก สะท้อนใบหน้าที่หนักแน่นเด็ดเดี่ยวของเขา
ในเวลานั้นเอง นกพิราบตัวหนึ่งบินแหวกท้องฟ้าค่ำคืน นำจดหมายด่วนจากไป๋ฉี่มาส่งถึงมือ
อู่เยว่รีบแกะซองจดหมายออก อ่านข้อความสั้น ๆ แต่เปี่ยมด้วยพลังปลุกเร้าจิตใจ
ประกายความปีติยินดีวาบขึ้นในแววตาของเขา ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มที่มุมปากซึ่งยากจะระงับไว้ได้ เขาหัวเราะเสียงดังลั่น "ฟ้าประทานความช่วยเหลือข้าแท้ ๆ!"