กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 เหตุใดจึงวิ่งหนี? ข้าก็มิได้จะตีมันถึงตาย
เย่เฟยว่างมิได้ตอบคำใด
สายตาของเขายังคงทอดลงบนเย่เฟยจิ้น ราวกับกำลังรอคำอธิบายสักข้อ
เย่เฟยจิ้นหาได้รอเนิ่นนานไม่ ก้าวเท้าไปข้างหน้าสองก้าว แล้วยกมือขึ้น ฝ่ามือหนึ่งตบลงกลางอกเย่เฟยว่าง
แรงมิได้หนักนัก หากทว่าติดมาด้วยแรงกดดันระดับเทพดารา
เย่เฟยว่างทั้งร่างกระเด็นถอยหลังออกไป ชนหักต้นอบเชยแก่ต้นหนึ่ง แล้วกลิ้งบนพื้นสองรอบจึงหยุดลง
เขาค้ำศอกพยายามลุกขึ้น มุมปากมีเลือดซึมออกมาแล้ว เสียงทั้งตกใจทั้งโกรธ “เจ้า——!”
เย่เฟยจิ้นเก็บมือกลับ “ข้าอยากต่อยเจ้ามานานแล้ว”
เขาเดินเข้าไป ต่อยอีกหมัดหนึ่ง แรงยังคงควบคุมอยู่ในระดับที่ไม่ทำให้ตายแต่เจ็บจนแน่นอน