กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 ข้ายังเป็นลูกของท่าน
สายตาของเย่เฟยจิ้นกวาดผ่านร่างที่ก้มต่ำเหล่านั้น สายตาหยุดอยู่ครู่หนึ่งบนโครงร่างที่คุ้นเคย — พี่น้องทั้งหลายในอดีตของเขา ขณะนี้ต่างก้มตัวอยู่ ณ ตำแหน่งของตน ท่วงท่าเคารพนบนอบ สายตาก้มต่ำ
ภายในหุบเขาสงบเงียบยิ่งนัก แม้เสียงลมก็ราวกับถูกหรี่เสียงลง
เย่เฟยจิ้นยืนอยู่ที่ปากหุบเขาครู่หนึ่ง ไม่รีบร้อนเอ่ยปาก
เขากำลังใช้สายตาชนิดที่แม้ตัวเขาเองก็บอกไม่ถูกว่าคือสิ่งใด จับจ้องไปยังสถานที่ที่เขาเคยใช้ชีวิตอยู่ในอดีต และเหล่าร่างที่กำลังหมอบอยู่กับพื้นไม่กล้าเงยหน้า
“ข้านี่เอง”
ภายในหุบเขายังคงเงียบสงัด ราวกับกำลังรอให้เจ้าของเสียงนั้นเอ่ยประโยคถัดไป