กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 ให้เจ้ายืมก่อน นี่คือการยืม ต้องคืน!
ตู้รั่วนั่งอยู่บนพื้น ก้มหน้ามองมือของตนเอง
ฝ่ามือของนางมีแสงสีแดงจาง ๆ อยู่ชั้นหนึ่ง กำลังค่อย ๆ เลือนหายไป
นางกำมือแน่น รู้สึกได้ว่าที่ส่วนลึกของตันเถียนมีสิ่งหนึ่งที่อบอุ่นกำลังเต้นอยู่ ราวกับหัวใจดวงน้อยที่อ่อนแรง
อัคคีแท้สามรส
ของนาง
ตู้รั่วเงยหน้าขึ้นมองนาจา
นาจาเก็บทวนปลายเพลิงกลับไปข้างกายแล้ว ปลายทวนลากอยู่บนพื้น เท้าเปล่าเหยียบอยู่บนพื้นหยกขาว ท่วงท่าสบาย ๆ ราวกับเพิ่งเดินเล่นเสร็จ
เขามองนาง บนใบหน้าไม่มีความรู้สึกใด ๆ
ตู้รั่วลุกขึ้นจากพื้น ปัดฝุ่นบนเสื้อผ้า ท่าทางงุ่มง่ามเล็กน้อย มุมปากยังมีรอยเลือดที่เช็ดไม่สะอาดหลงเหลืออยู่เล็กน้อย