กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 พวกเจ้าควรหนีเสียตั้งแต่บัดนี้
ยมทูตเฒ่าเก็บพู่กันขึ้นมาด้วยตนเอง เปลี่ยนสำนวนคดีที่เปื้อนหยดหมึกเป็นกระดาษแผ่นใหม่ แล้วคัดลอกใหม่อีกครั้ง
พลางคัดลอกพลางพึมพำ “ค่าล่วงเวลาสิบเท่า… ค่าล่วงเวลาสิบเท่า… เห็นแก่ค่าล่วงเวลาสิบเท่า…”
พูดเช่นนั้นก็จริง แต่ไม่มีผีสักตนหยุดงาน
งานเพิ่มเป็นสี่เท่าของแต่ก่อน ค่าจ้างเป็นสิบเท่าของแต่ก่อน ค่าล่วงเวลาสิบเท่านั้นชวนใจยิ่งนัก
แม้จะเหนื่อยอยู่บ้าง แต่เมื่อเห็นเบี้ยหวัดที่ได้รับในแต่ละเดือน กลิ่นอายความอาฆาตนั้นก็จางหายไปกว่าครึ่ง
มหาจักรพรรดิเฟิงตูแม้มิใคร่ยิ้มแย้ม แต่ไม่เคยเอาเปรียบผู้ที่ลงมือทำงาน