กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 อยากกินลูกท้อแบนเสียจริง
จิ้งอีพาเย่หลานอวิ้นเดินไปตามเส้นทางหยกขาวอย่างช้า ๆ ผ่านทุ่งดอกไม้ป่าที่เปล่งประกาย ผ่านสะพานเล็กหยกขาวนั้น ไปจนถึงแท่นศิลาอันกว้างโล่ง
ริมขอบแท่นศิลามีต้นไม้เก่าแก่ต้นหนึ่ง ลำต้นหนาจนต้องสองคนโอบ กิ่งก้านใบดกหนาราวกับหลังคา ทอดเงาร่มเย็นผืนใหญ่ลงบนพื้น
ข้างต้นไม้มีโต๊ะศิลาตัวหนึ่งและม้านั่งศิลาสองตัว ราวกับจัดเตรียมไว้สำหรับผู้ที่เดินจนเหนื่อยโดยเฉพาะ
เย่หลานอวิ้นตามอยู่ข้างหลัง สายตาไล่เลียบไปทั่ว พยายามจารึกรายละเอียดทุกจุดของแดนเซียนแห่งนี้ลงในความทรงจำ
จิ้งอีนั่งลงบนม้านั่งศิลา ตบที่ว่างข้าง ๆ เป็นเชิงบอกให้เย่หลานอวิ้นนั่งลงด้วย
เย่หลานอวิ้นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงนั่งลง