กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 แดนเซียนเหยาฉือจำลอง
ตู้รั่วเปลี่ยนเป็นชุดคลุมลำลองสีขาวจันทรา ผ้านุ่มราวน้ำ เมื่อแนบผิวก็เย็นเยือกเล็ก ๆ
นางทิ้งตัวลงบนเตียงยาว ถอนหายใจยาวเฮือกหนึ่ง ทั้งร่างราวผ้าไหมที่ถูกขยำย่นค่อย ๆ คลายออก
“ข้าเหนื่อยจนจะตายแล้ว”
กระต่ายหยกยกชาเข้ามา วางถ้วยลงข้างมือนาง ชายตามองนางแวบหนึ่ง “เจ้าทั้งวันเอาแต่นั่งอยู่ตรงนั้นกินผลไม้ จะเหนื่อยอะไรนักหนา?”
“ใจเหนื่อย” ตู้รั่วตอบอย่างฉับไว “เจ้าลองไปแสร้งวางท่าต่อหน้าผู้ยิ่งใหญ่กลุ่มหนึ่งสักวันสิ สีหน้าบนใบหน้าขยับเกินได้สักนิดไม่ได้เลย น้ำตาลในร่างใกล้จะไม่พอให้ข้าเผาผลาญแล้ว”
กระต่ายหยกมุมปากกระตุกครั้งหนึ่ง ไม่รับคำ