กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 เมื่อมีเรี่ยวมีแรง ใจอ่อนก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย
“จุนเจ่อ—” ทันทีที่หนุ่มน้อยกำลังจะเอ่ยปาก เสียงหนึ่งก็ลอยลงมาจากเบื้องบนแท่นชมพิธี ไม่เร่งรีบ ทว่ากลับทำให้ทั้งร่างของเขาแข็งทื่อ
“ถอยไป”
ซวงไป๋ลุกขึ้นจากเก้าอี้หยกเหมันต์
สีหน้าของนางสงบนิ่งราวกับสระน้ำวสันต์ แลไม่ออกว่าโกรธหรือยินดี แต่เมื่อดวงตาคู่นั้นกวาดผ่านศิษย์พี่สาม หัวเข่าของศิษย์พี่สามก็อ่อนลงอย่างไม่รู้ตัว
“บรรพชนอาจารย์อา……” เสียงของศิษย์พี่สามแผ่วลง
ซวงไป๋ไม่มองเขา สายตาทอดลงบนตัวเย่หลานอวิ้น หยุดชะงักอยู่ชั่วขณะ
จากนั้นก็หันไปทางตู้รั่ว พยักหน้าเบา ๆ ที่มุมปากมีรอยยิ้มพอดีเป๊ะอยู่เสี้ยวหนึ่ง
“ศิษย์ในสำนักไม่รู้กฎระเบียบ ให้น้องสาวได้ขบขันเสียแล้ว”