กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 411 วางกับดัก
ออกจากสุสานหลวงของราชวงศ์มาแล้ว หวงฝู่เส้าเย่มองท้องฟ้า เห็นว่าเวลาล่วงไปมากแล้ว เสี่ยวหนิงยามอิ๋นเจิ้งยังต้องรีบกลับไปตระกูลลู่เพื่อไหว้บรรพชน ส่วนเขาก็ต้องรีบเข้าวัง จึงอดรู้สึกเสียดายไม่ได้ หากมีเวลา เดิมทีพวกเขาน่าจะไปเดินเล่นริมลำธารแถวนั้น ที่นั่นเงียบสงบร่มรื่น ทิวทัศน์งดงามชวนรื่นรมย์
ช่างเถิด วันหน้ายังมีอีกยาวไกล
ทั้งสองขึ้นรถม้า มุ่งหน้ากลับไป
บนรถม้า หวงฝู่เส้าเย่ถามว่า “ก่อนหน้านี้ต่อหน้าเสด็จพ่อกับพระสนมของข้า เจ้าได้พูดอะไรไป?”
ลู่เสี่ยวหนิงเหลือบมองเขา “แล้วเจ้าพูดอะไรต่อหน้าหลุมศพท่านแม่ข้า?”
คิดจะหลอกถามนางหรือ ฝันไปเถอะ
หวงฝู่เส้าเย่ก้มหน้าหัวเราะเบา ๆ “ข้าแนะนำตัวกับท่านป้า”