กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 409 ใจผูกพันเป็นหนึ่ง มีเพียงคนเดียวก็พอ
หลังมื้อเที่ยง หวงฝู่เส้าเย่บอกว่าจะไปจัดการธุระ ลู่เสี่ยวหนิงก็เอ่ยอย่างรู้ใจกันว่าตนต้องกลับจวนลู่ ทั้งสองออกจากเรือนพร้อมกัน จี้จื่อหมิงส่งพวกเขาไปจนถึงปากทาง มองรถม้าที่ค่อย ๆ เคลื่อนห่างออกไปแล้วจี้จื่อหมิงก็ยิ้มอย่างเข้าใจ
เยว่หลิวขับรถม้ามารออยู่ริมทางแต่เนิ่น ๆ ลู่เสี่ยวหนิงให้จี้จิ่ว ตู้รั่ว และคนอื่น ๆ ขับรถม้าไปร้านยาก่อน ส่วนตนจะกลับไปพบพวกเขาที่ร้านยาในภายหลัง
เมื่อลู่เสี่ยวหนิงขึ้นรถม้าของหวงฝู่เส้าเย่แล้ว นางก็ถามว่า “คราวนี้บอกข้าได้หรือยังว่าเจ้าคิดจะพาข้าไปที่ใด?”
หวงฝู่เส้าเย่ยังคงไม่ยอมบอก “ไปถึงแล้วเจ้าก็รู้เอง”