กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 407 เผลอพูดหลุดปาก
หวงฝู่เส้าเย่ควบม้าตามไป หากจะโกรธ อย่างไรก็ต้องรอให้รู้เรื่องราวชัดเจนก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะโกรธหรือไม่
“เสี่ยวหนิง”
ลู่เสี่ยวหนิงได้ยินเสียงคนเรียกจากด้านหลัง จึงหันกลับไปมอง เห็นหวงฝู่เส้าเย่กับปู้จิงอวิ๋นควบม้าตามมาทีละคน
“องค์...องค์ชายพระราชนัดดา ท่านมาที่นี่ได้อย่างไร?” ลู่เสี่ยวหนิงรู้สึกประหลาดใจ ไหนบอกกันแล้วว่าจะไปกินมื้อกลางวันที่เรือนพักมิใช่หรือ เพราะมีพี่ชายลูกพี่ลูกน้องอยู่ด้วย ลู่เสี่ยวหนิงจึงใช้คำเรียกอย่างให้เกียรติ