กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 334 นี่แหละกรรมตามสนอง
ลู่เสี่ยวหนิงคร้านจะมองใบหน้าอันน่ารังเกียจของสกุลโหลวต่อ จึงสั่งหญิงรับใช้สูงวัยหลายคนด้วยน้ำเสียงขรึมว่า “ฮูหยินเสียสติแล้ว ทั้งยังเป็นโรคคลุ้มคลั่งที่มีแนวโน้มใช้ความรุนแรงอย่างร้ายแรง ไปเอาโซ่เหล็กมามัดนางไว้ แล้วล่ามไว้ อย่าปล่อยให้นางออกไปทำร้ายผู้คนอีก ส่วนจะทำร้ายตัวเองหรือไม่นั้น…”
ลู่เสี่ยวหนิงแค่นยิ้มเย็นชา “คนเสียสติที่คลุ้มคลั่งขึ้นมาเผลอทำร้ายตัวเองก็มีอยู่บ่อย พวกเจ้าจะเฝ้าแน่นหนาเพียงใดก็ต้องมีเวลางีบหลับ หากเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นมาจริง ๆ ก็โทษผู้ใดไม่ได้”
สกุลโหลวได้ยินว่าจะถูกล่ามไว้เหมือนสุนัขก็หวาดกลัว ยิ่งได้ยินเรื่องไม่คาดฝันว่าจะเกิดขึ้น นางก็ยิ่งตื่นตระหนก ลู่เสี่ยวหนิงคิดฉวยโอกาสนี้ฆ่านางหรือ?