กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 333 มอบโอกาสให้เจ้ากลายเป็นคนเสียสติ
ลู่เสี่ยวหนิงหัวเราะลั่น ช่างน่าขันยิ่งนัก ฝีมือมีแค่นี้ยังคิดจะแกล้งเสียสติหรือ? ดูอย่างซ่งเจียงผู้ประดุจฝนทันท่วงทีเถิด นั่นต่างหากคือยอดฝีมือด้านแกล้งเสียสติ ถึงขั้นกินอุจจาระได้
“เจ้า…เจ้าหัวเราะอะไร?” ดวงตาลู่ซื่อเบิกกว้างด้วยโทสะ กัดฟันกรอด นังสารเลวน้อยผู้นี้ถึงกับกล้าบังคับให้นางกินอุจจาระ