กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 310 ข้าถูกใจเจ้าแล้ว
ลู่เสี่ยวหนิงรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “เจ้ารู้หรือไม่ว่าหลินรั่วอวี่กำลังจะแต่งงานกับหวงฝู่เส้าเย่?”
“รู้”
“แล้วเจ้าจะรู้สึกเสียดายหรือไม่ เดิมทีฮ่องเต้ทรงตั้งพระทัยจะยกนางให้เจ้า”
“มีอะไรให้เสียดาย”
ลู่เสี่ยวหนิงมองลายดอกเหมยที่ปักอยู่บนเพดานกระโจม พลางใช้นิ้วมือพูดว่า “จะไม่เสียดายได้อย่างไร รั่วอวี่รูปโฉมโดดเด่น มีความรู้ความสามารถดี กิริยาสง่างาม ชาติตระกูลก็สูงส่ง…”
หวงฝู่เส้าเย่เหลือบมองนาง “หัวข้อนี้พวกเราคุยกันไปแล้ว ต่อให้นางดีเพียงใด หากข้าไม่ชอบก็ไม่มีประโยชน์ อีกอย่าง นางก็ไม่ได้ดีอย่างที่เจ้าพูดเสียหน่อย”
ทำตัวราวกับคนเสียสติ ขวางเขาไว้ที่ประตูวัง เอาแต่พูดจาไร้หัวคิด ยังจะพูดถึงความสามารถทางวรรณศิลป์กับกิริยาสง่างามอะไรอีก