กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 295 ความหวานชื่นที่มาพร้อมความเหน็ดเหนื่อย
เพราะวันนี้กลับบ้านดึก ลู่เสี่ยวหนิงมาถึงโถงฉือเอินก็พบว่าฮูหยินผู้เฒ่าเข้านอนแล้ว ส่วนบิดากำลังรับแขกอยู่ในห้องหนังสือ นางจึงกลับไปยังหอหานชุ่ย หลังอาบน้ำชำระกายและทายาเสร็จก็ล้มตัวลงนอน ลู่เสี่ยวหนิงทั้งร่างมึนงงสะลึมสะลือ
“ตู้รั่ว ข้าขอนอนสักพักก่อน หากองค์ชายเสด็จมา เจ้าค่อยปลุกข้า” ลู่เสี่ยวหนิงสั่งเสียงแผ่วเบาแล้วหลับตาลง ไม่นานก็เคลิ้มหลับไป
ไป๋จื่อแตะหน้าผากคุณหนู ดูเหมือนจะร้อนอยู่เล็กน้อย จึงเอ่ยอย่างกังวลว่า “เกรงว่าพอถึงครึ่งหลังของคืนนี้ ไข้จะยิ่งสูงขึ้น”
“ข้าจะไปตักน้ำมา ประคบเย็นให้คุณหนู” โต้วโค่วกล่าว
ไป๋จื่อพยักหน้า “คงต้องทำเช่นนี้ไปก่อน รอให้ผ่านคืนนี้ไปแล้วค่อยว่ากัน”