กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 294 พระเมตตาของฮองเฮา
“ท่านแม่ ท่านแม่ ทรงถามว่าป่วยเป็นโรคอันใดหรือ?” ฮองเฮาหวงฝูตรัสถามอย่างสนพระทัย
หวงฝู่อวิ๋นหลานเห็นปฏิกิริยาของฮองเฮาอยู่ในสายตา จึงกล่าวว่า “หลิวฉีเจิ้งบอกว่านางเพียงจับไข้เพราะลมหนาว แต่หวงฝู่อวิ๋นหลานคิดว่านางอาจอารมณ์ไม่ดี วันพระราชโองการไปถึงจวนลู่ จ้าวอิ๋นเฉิงมาหานางถึงสำนักแพทย์หลวง ข้าเห็นนางก็เริ่มใจลอยแล้ว”
ลู่เสี่ยวหนิงอารมณ์ไม่ดี ฮองเฮาก็อารมณ์ดี ฮองเฮาแค่นเสียงเยาะ “คนที่แต่เดิมถูกนางเหยียบไว้ใต้เท้า จู่ ๆ กลับปีนขึ้นมาอยู่เหนือหัวนาง นางจะอารมณ์ดีได้อย่างไร”
กระดานหมากตานี้เดินได้ยอดเยี่ยมยิ่ง นางไม่ต้องเปลืองแรงแม้แต่น้อย ก็ทำให้ลู่เสี่ยวหนิงกลืนความขมขื่นลงท้อง พูดไม่ออกบอกไม่ถูกได้ ฮ่า ๆ ในที่สุดก็ได้ระบายแค้นเสียที