กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 258 ผู้คิดว่าตนถูกเสมอ
“เฮ้อ เจ้านี่…หลอกง่ายเสียจริง เขารักษาเจ้าแค่สองวัน เจ้าก็เชื่อใจนางหมดใจแล้วหรือ ต้องรอให้เสียเปรียบก่อนถึงจะสำนึกเสียใจหรือไร” ลู่ฟางอ่ายกล่าวอย่างขุ่นเคือง
ลู่เฉิงซื่อหันหน้าเข้าด้านใน กล่าวอย่างหมดความอดทนว่า “พี่หญิงใหญ่บอกแล้วว่าข้าต้องพักฟื้น ข้าจะนอนแล้ว”
เขาไม่อยากฟังพี่สามกล่าวร้ายพี่หญิงใหญ่อีก ความตั้งใจดีของพี่หญิงใหญ่ เขาสัมผัสได้อย่างแท้จริง
ลู่ฟางอ่ายยังคิดจะล้างสมองน้องชาย แต่ฮูหยินโหลวกลับส่ายหน้าให้นาง พลางกล่าวเสียงอ่อนโยนว่า “เช่นนั้นเจ้าพักผ่อนให้ดีเถิด ท่านแม่กับพี่สามจะมาเยี่ยมเจ้าอีก”
กล่าวจบฮูหยินโหลวก็ส่งสายตาให้ฟางอ่าย ทั้งสองจากไปอย่างเงียบเชียบ