กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 257 ไม่จำเป็นต้องเอ่ยขอบคุณ
“คุณชายเฉิน อย่าตำหนิซือเหยาเลย นางก็หวังดีต่อข้า” ลู่เสี่ยวหนิงเห็นว่าเฉินเยี่ยนอวี่คล้ายจะโกรธขึ้นมาจริง ๆ จึงรีบเอ่ยห้ามปราม
พูดตามตรง นางไม่โทษเฉินซือเหยาเลยสักนิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นคืนนี้ การไปพบหลินรั่วอวี่เป็นการตัดสินใจของนางเอง จะหลบหน้าอีกฝ่ายไปตลอดก็คงไม่ได้ ดูราวกับนางมีพิรุธเสียเต็มประดา
“คนที่หวังดีแต่กลับทำเรื่องเสียหายนี่แหละ น่ากลัวที่สุด” เฉินเยี่ยนอวี่กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา