กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 242 ลงทัณฑ์ตามกฎตระกูล
สีหน้าลู่โหย่วเหรินแปรเปลี่ยน น้ำเสียงเย็นเยียบลง “เจ้าพูดว่าอะไร?”
ลู่เฉิงซื่อยกมือชี้ลู่เสี่ยวหนิงขึ้นมาทันควัน กล่าวอย่างเคียดแค้นว่า “ข้าไม่ไป ข้าไม่ต้องการรับน้ำใจนาง นางก็แค่พังพอนมาไหว้ไก่ ไม่มีเจตนาดี อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ ทุกเรื่องล้วนเป็นฝีมือนางทั้งนั้น นางกลับมาก็เพื่อขับไล่ท่านแม่ของข้า นางต้องการยึดครองบ้านหลังนี้ นางทำให้ท่านแม่กับพี่สาวของข้าต้องทุกข์ทรมานถึงเพียงนี้แล้ว คนต่อไปก็ถึงคราวข้า นางไม่มีเจตนาดี นางจะกำจัดพวกเราให้สิ้นซาก พี่สาวของข้าก็ถูกนางทำร้ายเช่นกัน”
ลู่โหย่วเหรินเดือดดาล ตบโต๊ะดังปังจนถ้วยชามบนโต๊ะสั่นกระทบกันเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง