กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 241 ข้าไม่ไป
วันนี้ลู่โหย่วเหรินก็จงใจเลิกงานแต่เนิ่น ๆ เพราะวันนี้เป็นวันที่เฉิงซื่อกลับบ้าน เฉิงซื่อรักติดท่านแม่ที่สุด ส่วนฮูหยินแซ่โหลวก็เอ็นดูเขาจนแทบเสียคน เพราะฮูหยินแซ่โหลวตามใจเขามากเกินไป เขาจึงต้องตัดใจส่งเฉิงซื่อไปสำนักศึกษาหมิงเต้า สองเดือนจึงจะได้กลับบ้านสักครั้ง หวังให้การอบรมสั่งสอนในสำนักศึกษาช่วยให้เขารู้ความและพึ่งพาตนเองได้โดยเร็ว อีกทั้งตั้งใจเล่าเรียน
เกิดเรื่องใหญ่ในบ้านถึงเพียงนี้ เฉิงซื่อคงยากจะยอมรับได้ในทันที
“นายท่าน ข้างหน้าคล้ายจะเป็นคุณหนูใหญ่ขอรับ” จูวั่ง คนสนิทเอ่ย