กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168 ใครบอกว่าข้ามาเป็นห่วงเจ้า
จ้าวอิ๋นเฉิงถูกกักตัวอยู่ในบ้านจนแทบคลั่ง ท่านผู้เฒ่ายืนกรานไม่ยอมให้เขาออกไปไหน เขาอยากให้อาไหลไปดูความคืบหน้าในการซ่อมแซมร้านยาสักหน่อยก็ยังไม่ได้ วัน ๆ จึงได้แต่กินแล้วก็นอน นอนติดกันสองวันจนสมองเลอะเลือนไปหมด พอได้ยินว่าหวงฝู่เส้าเย่มา จ้าวอิ๋นเฉิงก็พลันฟื้นคืนชีพเต็มเปี่ยม พุ่งออกจากห้องไปคว้าแขนหวงฝู่เส้าเย่ แล้วลากไปยังเรือนชั้นในที่ท่านผู้เฒ่าพำนักอยู่ทันที
“เส้าเย่ เจ้าก็มาพอดี รีบช่วยไปขอร้องท่านผู้เฒ่าให้ข้าที หากต้องถูกกักไว้เจ็ดวันจริง ๆ ข้าต้องบ้าตายแน่”