กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 ผีผาหายไปแล้ว
ลู่เสี่ยวหนิงถูกเขาพูดจนเหงื่อเย็นชุ่มโชก ทั้งที่อากาศใกล้เดือนหกอบอ้าวร้อนระอุ แต่นางกลับรู้สึกราวกับตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง
เป็นนางที่คิดง่ายเกินไป ทั้งยังนึกว่าตนฉลาด คิดว่าจะใช้เรื่องนี้บั่นทอนบารมีของฮองเฮา ทำให้พระสนมเหลียงกุ้ยผินต้องวุ่นวายกับเรื่องอื้อฉาวจนรับมือไม่ไหว คิดว่าข่าวลือไร้หนทางสืบสาวได้ ท้ายที่สุดเป็นเพราะนางขาดมุมมองภาพรวม คิดไม่รอบคอบและรีบร้อนเกินไป