กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157 รับมือได้แล้วก็พอ
“เจ้าอย่ามาเสแสร้งทำท่าน่าสงสารไร้เดียงสา หากเจ้ารู้จักสำรวมและรักนวลสงวนตัว เหตุใดองค์รัชทายาทพระราชนัดดาจึงไม่ไปหาผู้อื่น แต่กลับเลือกเจ้า? หากเจ้ารักตัวเอง เหตุใดจึงทำข้อตกลงเดิมพันกับองค์รัชทายาทพระราชนัดดา? เห็นชัดว่าเจ้ามีใจคิดมิซื่อ” ฮองเฮาซักถามไม่หยุด เพื่อให้เห็นว่าการลงโทษลู่เสี่ยวหนิงนั้นมีเหตุผลและสมควรแล้ว