กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 154 ขอพระราชทานความตาย
พระสนมผู้หนึ่งพูดจาเหน็บแนมว่า “ฮองเฮาจะลงโทษเจ้า ย่อมแปลว่าเจ้าทำผิด ในเมื่อทำผิดแล้วยังไม่รู้ตัว ก็ควรได้รับโทษหนักขึ้นอีก”
ลู่เสี่ยวหนิงหัวเราะเย็นชาในใจ กล่าวว่า “หม่อมฉันเพิ่งมาจากห้องทรงพระอักษร ได้เข้าเฝ้าฮ่องเต้มา ฮ่องเต้ยังทรงชมเชยหม่อมฉันด้วย ผู้ที่ทรงปรีชาที่สุดใต้หล้านี้ย่อมไม่มีใครเกินฮ่องเต้ ในเมื่อแม้แต่ฮ่องเต้ยังไม่ทรงเห็นว่าหม่อมฉันผิดตรงไหน หม่อมฉันก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าผิดที่ใด”
ที่จริงการยกฮ่องเต้มาอ้างนั้นไม่เหมาะสม แต่ฮองเฮาไร้เหตุผล อีกทั้งยังมีหญิงแพศยาหน้าเย้ายวนเหล่านี้คอยยุยงอยู่ข้าง ๆ นางจึงจำต้องยกฮ่องเต้มาอ้าง
“นั่นเพราะฮ่องเต้ทรงถูกเจ้าหลอกลวงต่างหาก” พระสนมผู้นั้นสีหน้าหม่นลง พลางกล่าว