กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 153 ตบปากข้า!
ฮ่องเต้ทรงพระพลานามัยไม่สู้ดี ตรัสคุยกับลู่เสี่ยวหนิงได้ครู่หนึ่งก็ให้นางออกไปก่อน
“ขันทีเกา เจ้าคิดเห็นอย่างไร?” ฮ่องเต้เอนพระวรกายพิงพนักเก้าอี้ พลางนวดหว่างคิ้ว ยามไร้คนนอก ความเหนื่อยล้าทั่วพระวรกายก็ปิดบังไว้ไม่มิดอีกต่อไป
ขันทีเกายิ้มแย้มตอบว่า “คุณหนูลู่พูดจาน่าสนใจยิ่ง บ่าวเฒ่าผู้นี้ไม่เห็นฮ่องเต้ทรงเบิกบานเช่นนี้มานานแล้ว”
ฮ่องเต้หลับพระเนตร ตรัสเนิบช้าว่า “เจ้ารู้ว่าเราถามถึงเรื่องใด”