กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 133 เจ้าเล่ห์
เฉินเยี่ยนอวี่กำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องหนังสือ จู่ ๆ ก็จามขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ เฉินเยี่ยนผิงน้องเล็กที่กำลังฝึกคัดอักษรกล่าวอย่างซุกซนว่า “ลองทายดูสิว่าผู้ใดกำลังนินทาเจ้าอยู่?”
เฉินเยี่ยนอวี่ปรายตามองเขาอย่างเข้มงวด “เด็กน้อยคิดฟุ้งซ่านมากมายเช่นนี้ได้อย่างไร? ตั้งใจเขียนอักษร เขียนไม่ดีก็เขียนใหม่”
เฉินเยี่ยนผิงเบ้ปาก พึมพำว่า “อย่างไรก็ไม่มีทางเป็นพี่เสี่ยวหนิงหรอก ตอนนี้พี่เสี่ยวหนิงอารมณ์ไม่ดี ไม่มีเวลามานินทาเจ้า”
เฉินเยี่ยนอวี่นิ่งเงียบ จริงด้วย แม้คนที่เสียหน้าจะไม่ใช่ลู่เสี่ยวหนิง แต่คนมากมายล้วนมุ่งไปหาเจ้านาง กลับเกิดเรื่องกินจนท้องเสียขึ้นมา ในใจนางคงกลัดกลุ้มไม่น้อย
แต่ถึงไม่มีเรื่องนี้ นางก็คงไม่คิดถึงเขาหรอกกระมัง