กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100 กระจอกงอกง่อย
บุตรชายของหญิงชราขอบคุณลู่เสี่ยวหนิงครั้งแล้วครั้งเล่า ลู่เสี่ยวหนิงโบกมือ “ไม่ต้องขอบคุณหรอก การรักษาโรคช่วยชีวิตคนเป็นหน้าที่ของแพทย์ ตราบใดที่ยังมีความหวังเหลืออยู่แม้เพียงน้อยนิด ก็ต้องทุ่มกำลังทั้งหมดเพื่อช่วยชีวิต การด่วนตัดสินแล้วล้มเลิกไปง่าย ๆ ไม่ใช่สิ่งที่แพทย์พึงกระทำ แน่นอน หากฝีมือการแพทย์ไม่ถึงขั้นก็ย่อมเป็นอีกเรื่อง”
คำพูดนี้ของลู่เสี่ยวหนิงกล่าวให้เถ้าแก่หลินฟัง และกล่าวให้หมอหลวงหยวนที่กำลังหลบอยู่ข้างในฟังด้วย นางเชื่อว่าหมอหลวงหยวนต้องได้ยินแน่