เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 96 กระแสลมเมฆาเริ่มก่อตัว
ลู่ฟางฮวากล่าวว่า “เจ้าจะโมโหไปไย? ข้ายังไม่โกรธเลย ไม่ว่าอย่างไรนางก็เป็นพี่หญิงใหญ่ของข้า”
หวงฝู่เส้าเจียวกล่าวว่า “ฟางฮวา เจ้าใจดีเกินไป จึงถูกนางรังแกซ้ำแล้วซ้ำเล่า กับคนเช่นนี้ เจ้าจะอ่อนข้อให้มากเกินไปไม่ได้”
ลู่ฟางฮวากล่าวอย่างจนปัญญาว่า “แล้วข้าจะทำอย่างไรได้เล่า? ภายนอกมีองค์หญิงใหญ่กับฮูหยินเฉินและคนอื่น ๆ คอยปกป้องนาง ส่วนในบ้าน ท่านพ่อกับท่านย่าก็เข้าข้างนาง นางเป็นศิษย์ของท่านฝูเฟิงเชียวนะ”
หวงฝู่เส้าเจียวแค่นเสียงเย็นชา “องค์หญิงใหญ่อาจไม่ได้ปกป้องนางก็ได้ ก็แค่ประทานสร้อยไข่มุกให้นางเส้นหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้ร้ายแรงอย่างที่พวกเจ้าคิด แต่ตระกูลเฉินปกป้องนางจริง ๆ วันนี้ตอนเส้าเยี่ยสั่งสอนนาง คนตระกูลเฉินก็ช่วยพูดแทนนางอยู่หลายครั้ง”