กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92 พนันกันสักรอบ
เพราะอาจารย์น้อยหยวนทงออกมาร้องบทนี้เสียแล้ว หวงฝู่อวิ๋นอี๋จึงไม่สะดวกสั่งให้คนไล่ลู่เสี่ยวหนิงไปอีก หากทำให้ปรมาจารย์จี้อวิ๋นขุ่นเคือง บางทีนางอาจถูกไล่ออกไปด้วย ได้แต่ฝืนกล้ำกลืนความโกรธนี้ไว้
ตู้หว่านจึงได้ใจ กล่าวอย่างภาคภูมิว่า “พี่สาวเสี่ยวหนิง ท่านเก่งกาจยิ่งนัก แม้แต่ปรมาจารย์จี้อวิ๋นกับพระอาจารย์อู๋ซินยังชื่นชมท่าน สมแล้วที่เป็นพระเถระผู้บรรลุมรรค มีดวงตาแหลมคมดุจดวงดาว พวกเราก็ไม่จำเป็นต้องใส่ใจคนตาบอดพวกนั้นแล้ว”
ลู่เสี่ยวหนิงยิ้มขื่น ตู้หว่านยังไม่ลืมช่วยระบายความโกรธแทนนาง