กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 เข้าใจผิดบ้าบออะไร
ชิงเหอก็ช่วยกล่าวเสริมว่า “ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ องค์ชาย โปรดให้พวกเราพาลู่เสี่ยวหนิงไปเถิด ขอทรงละเว้นนางด้วย!”
หวงฝู่เส้าเย่พลันนึกขึ้นได้ ที่แท้นางชื่อ ลู่เสี่ยวหนิงนี่เอง
เป็นชื่อที่ไม่ค่อยสมกับกุลสตรีตระกูลสูงเอาเสียเลย
ในหัวพลันปรากฏภาพลู่เสี่ยวหนิงขึ้นมาอีกครั้ง นางมีสีหน้ามั่นใจและหยิ่งทะนงพลางกล่าวว่า… “นับว่าเจ้ายังมีบุญอยู่บ้างที่ได้พบหมอเทวะลู่อย่างข้า”
“องค์ชาย ขอร้องท่านแล้ว” ลู่ฟางอ่ายคุกเข่าลง
เหล่าหญิงสาวที่มาด้วยกันต่างมองหวงฝู่เส้าเย่อย่างอ้อนวอน ต่อหน้าองค์รัชทายาทพระราชนัดดาพวกนางไม่กล้าพูด เพราะอุปนิสัยขององค์รัชทายาทพระราชนัดดาไม่ค่อยดีนัก พวกนางตามมาด้วยก็เพื่อดูเรื่องสนุกเท่านั้น