กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 24 มองไม่เห็น
หวงฝู่เส้าเย่ไม่ได้มีร่างกายที่ไม่เกรงกลัวพิษร้อยชนิด กลิ่นหอมปลุกกำหนัดใช้กับเขาไม่ได้ผล อีกทั้งตลอดหลายปีมานี้ เขาผ่านความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วนจนจำไม่ได้แล้ว สัญชาตญาณระวังภัยของเขาจึงเฉียบคมกว่ากู้สือเฟิงที่อยู่ข้างกายมาก ตั้งแต่ก้าวเข้าประตู เขาก็รู้สึกว่าทุกสิ่งในที่แห่งนี้ล้วนผิดปกติ
หวงฝู่เส้าเย่กวาดตามองไปรอบ ๆ ด้วยสายตาเย็นเยียบ ก่อนจะหยุดลงที่ตู้เสื้อผ้าหลังใหญ่ ตรงซอกประตูยังหนีบชายกระโปรงสีเขียวอ่อนเอาไว้
กู้สือเฟิงก็เห็นเช่นกัน เขาดึงแขนเสื้อของหวงฝู่เส้าเย่เบา ๆ
หวงฝู่เส้าเย่ก้าวฉับ ๆ ไปทางตู้เสื้อผ้า