กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขณะที่จูกัดเหลียงยังตะลึงงันอยู่
เสียงของหวงเฉิงเยี่ยนก็ดังตามมา
“ข่งหมิงเอ๋ย เรื่องนี้เจ้าก็เกินไปหน่อยแล้ว”
“ถ้าเจ้าบอกมาตรง ๆ ว่าไปช่วยเหลือเล่าปี่แล้ว จะยึดจิงโจว พวกข้าก็ไม่คิดขวางเจ้า”
“แต่เจ้า... เหตุใดเจ้าจึงแสร้งทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น...”
“หน้าเนื้อใจเสือเช่นนี้... เจ้าทำให้พ่อตาเป็นห่วงเย่วอิงนัก...”
หวงเฉิงเยี่ยนคิดใคร่ครวญอย่างจริงจัง ยิ่งรู้สึกว่าอุปนิสัยของจูกัดเหลียงน่ากลัวเหลือหลาย
ทั้งที่วางแผนลงมือกับน้องชายน้องสาวของแม่ยายตนเองแล้ว ยังคงมีรอยยิ้มนอบน้อมอยู่ได้ทุกยาม
ราวกับภายนอกเพียงห่มหนังมนุษย์ไว้ แต่ภายในเป็นสัตว์เดรัจฉานที่น่ากลัว
แต่ท้ายที่สุด เย่วอิงก็แต่งงานกับเขาแล้ว