เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไช่เม่ารู้สึกว่าปอดตัวเองใกล้ระเบิดด้วยความโกรธ
หากถูกผู้อื่นใช้กลอุบายทำร้ายก็ยังพอว่า
แต่จูกัดเหลียงผู้เอาเรื่องร้ายมาใส่หัวตนจนมัวหมอง ทั้งยังคิดปลิดชีวิตตน กลับเป็นหลานเขยของตัวเองเสียได้ เวรเอ๊ย
จางอวิ่นอดเอ่ยปากไม่ได้ว่า
“ในเมื่อตระกูลฮวงดึงมาไม่ได้... แล้วตระกูลอื่นเล่า? พอจะดึงมาสักสองสามตระกูลได้หรือไม่?”
ฮูหยินไช่ได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจอีกครั้ง เอ่ยว่า
“จูกัดเหลียงเป็นศิษย์ของซือหม่า ฮุย ผู้เป็นซินแสกระจกวารี ทั้งไขว่หยินแห่งตระกูลไขว่ยังได้แต่งงานกับพี่สาวของจูกัดเหลียง ตระกูลไขว่ย่อมไม่ยืนอยู่ข้างเรา...”
“ส่วนตระกูลบัง...ผังซ่านหมินบุตรชายของผังเต๋อกงก็แต่งกับพี่หญิงสองของจูกัดเหลียง หลานชายของผังเต๋อกงอย่างผังถ่งยังถูกขนานนามร่วมกับจูกัดเหลียงว่า ‘มังกรซุ่มหงส์พริ้ว’”
“เจ้าว่ามาซิ ยังมีตระกูลใดอีกที่เจ้าพอจะดึงมาได้?”
พอพูดถึงท้ายสุด เสียงของฮูหยินไช่ก็ยิ่งแหลมคมขึ้น