เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอจางเฟยได้ยินคำนี้ คิ้วก็ขมวดปมเข้าหากันในทันที มือทั้งสองยังลูบขึ้นลูบลงบนหอกอสรพิษแปดจั้งในมือไม่หยุด
เอ่ยอย่างร้อนใจว่า
“แต่ทว่า ยิ่งพวกข้าเดินทัพช้าเท่าใด ไช่เม่ากับจางอวิ่นสองคนนั้นก็ยิ่งเตรียมการได้เต็มที่เท่านั้น”
“เผลอ ๆ ตอนนี้พวกมันอาจเริ่มระดมไพร่พลตั้งแนวป้องกันที่อี๋หลิงไปแล้วก็ได้”
“พวกเราไม่สู้บุกฝ่าไปดั่งไม้ไผ่ผ่าลำ รีบรุดไปตลอดทาง ฉวยขณะที่พวกมันยังเตรียมพร้อมไม่เต็มที่ แล้วโจมตีให้แตกพ่ายดั่งสายฟ้าแลบเสียเลย”
น้ำเสียงของจางเฟยแฝงความไม่พอใจอยู่บ้าง
หากว่ากันด้วยรากฐานในจิงโจว ไช่เม่ากับจางอวิ่นสองคนนั้นลึกซึ้งกว่าพวกเขามากนัก
หากไม่ใช่เพราะเล่าเปียวรับไว้ในปีนั้น เล่าปี่ก็ไม่มีทางมีที่ยืนในจิงโจวเลย ส่วนตระกูลของไช่เม่ากับจางอวิ่นนั้นเป็นตระกูลขุนนางเก่าแก่ของจิงโจวมาแต่เดิม