กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จูกัดจื้อขมวดคิ้วเล็กน้อย ในใจรู้สึกสับสนอยู่บ้าง
เขาหมกตัวอยู่ถึงเพียงนี้แล้ว!
ทั้งวันเอาแต่รดน้ำต้นไม้หรือไม่ก็นอนอาบแดด ใช้ชีวิตเนือย ๆ เช่นนี้ ชีวิตปลาเค็มเช่นนี้
เจ้าว่าข้าอยากได้อำนาจทหารหรือ?
ข้าเอาแต่คิดทุกวันว่าจะหนีไปเมื่อไร ข้าจะไปสนใจอำนาจทหารกระจ้อยร่อยของเจ้าหรือ?
“แค่ก ๆ~~~”
จูกัดจื้อไอเบา ๆ หนึ่งครั้ง หลังระงับอารมณ์ให้นิ่งแล้วจึงเอ่ยขึ้น
“เสวียนเต๋อเอ๋ย... ข้าเคยพูดเมื่อไรว่าจะกุมอำนาจทหาร?”
“พวกนั้นล้วนเป็นแม่ทัพนายกองของเจ้า เป็นฐานกำลังของเจ้าทั้งนั้น เจ้าบัญชาการเองให้ดีก็พอแล้ว”
“ภาระนี้ อย่าโยนมาใส่ข้าเลย”