กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 153 สังหารไอ้ทหารญี่ปุ่นไปพร้อมกับกวาดสมบัติ
พวกเขามองดูขากางเกงของคนทั้งสองที่เปียกชุ่มไปด้วยเลือด
เจ็บปวดถึงเพียงนั้นแล้ว แต่พวกเขากลับกัดฟันแน่นโดยไม่ส่งเสียงร้องออกมาสักแอะ
ตราบใดที่เป็นวีรชน พวกเขาก็ล้วนเลื่อมใสทั้งสิ้น
นี่คือเหตุผลที่ทำให้ไอ้พวกญี่ปุ่นโกรธจัด จนถึงกับไม่เอาชีวิตพวกเขา แต่ยังคงมาระบายความแค้นใส่ร่างพวกเขา
ผู้บังคับบัญชาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสารคนทั้งสอง “สหาย พวกคุณล้วนเป็นคนดี
ไอ้พวกญี่ปุ่นนี่มันวิปริตสิ้นดี ไม่ยอมเปิดทางรอดให้พวกเราเลย!”
วางใจเถอะ ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจ จะไม่มีวันทอดทิ้งพวกคุณเด็ดขาด
หลังจากห้ามเลือดเสร็จ ผมจะส่งคนพาพวกคุณออกไปก่อน”
“ไม่ได้ครับผู้บังคับบัญชา ที่นี่เป็นอาณาเขตปกครองของไอ้พวกญี่ปุ่น