ตอนที่ 152 - สองขาที่เป็นเหมือนรังผึ้ง

ตอนที่ 152 สองขาที่เป็นเหมือนรังผึ้ง

แววตาของหลิงมู่ชุนไน่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น

“จั่วเถิงไอ้คนโง่นั่นนำโจรเข้าบ้าน

มันจะต้องเป็นคนบาปพันปีของจักรวรรดิ

จะต้องได้รับคำตัดสินจากทางจักรวรรดิ”

หลี่จื่อเหยียนแค่นเสียงเย็นชาอย่างดูแคลน

“เธอคิดว่าพวกเธอยังมีโอกาสรอดงั้นเหรอ พวกเธอทุกคนคือคนบาปของหัวเซี่ย

บาปหนาก่อตัวลึกซึ้ง ไม่มีโอกาสได้กลับประเทศไปพบหน้าครอบครัว หรือแม้แต่จะได้กลับไปมองดูประเทศบ้านเกิดที่คุ้นเคยอีก

พวกเธอเป็นได้เพียงดวงจิตเร่ร่อนไร้บ้านที่ถูกประวัติศาสตร์ทอดทิ้ง”

หลิงมู่ชุนไน่กระโจนตัวขึ้น