เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 347 ซูสี่น่ะสิ! (2)
เมื่อมองดูการเดินทางที่ใกล้จะสิ้นสุดลง อวี๋ชิงไม่ได้พูดอะไรแม้แต่คำเดียว เพียงแค่พิงหัวเตียงเหม่อลอยไปตลอดทั้งช่วงบ่าย จ้องมองน้ำตกใหญ่ที่อยู่นอกหน้าต่างด้วยความซึมเซา
จากนั้น ในวันถัดมา ซืออวี้จูบปลุกเขาอย่างแผ่วเบา อุ้มเขาขึ้นมา และให้เขาผลักเปิดหน้าต่าง
เขายื่นมือออกไปอย่างไร้ความหวัง ในวินาทีถัดมา หน้าต่างเปิดออก รูม่านตาของอวี๋ชิงเบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อ เขามองเห็นน้ำตกสายรุ้งที่งดงามยิ่งกว่าในคลิปวิดีโอสั้น ประกายคลื่นระยิบระยับ งดงามจับตาจนมิอาจพรรณนา
เขารู้ดีว่า นี่คือสิ่งที่ซืออวี้ใช้พลังเทพภายในร่างของตนเองซึ่งมากพอจะควบคุมธรรมชาติสร้างขึ้นมา
ดังนั้น ทัศนียภาพที่งดงามมากมาย มีเพียงได้ดูกับซือเสี่ยวอวี้เท่านั้น จึงจะมีความหมาย
เขาช่วยเจ้าสัตว์ประหลาดน้อยในโถแก้วของห้องทดลองเอาไว้ เจ้าสัตว์ประหลาดน้อยจึงคืนโลกทั้งใบให้แก่เขา
ในอนาคต ทุกวินาที ทุกวัน ทุกปี เขาล้วนอยากอยู่เคียงข้างซืออวี้
พวกเขาจะจับมือคนรัก มุ่งหน้าสู่ขุนเขาและท้องทะเลอันนับไม่ถ้วน
[จบบริบูรณ์/2024.3.17]