เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 346 ซูสี่เอ๋ย!
ข้าชื่อซูสี่
พวกเขาทุกคนต่างเรียกข้าเช่นนี้ แต่ข้ากลับไม่ชอบชื่อนี้เลย
เพราะมันเป็นสิ่งที่ติดตัวข้ามาแต่เกิด “ท่านพ่อ” ประทานมันให้ข้า ข้าไม่มีทางเลือกอื่น
แน่นอนว่าไม่ได้มีเพียงข้าที่เป็น NPC ชื่อซูสี่ เมื่อลืมตาขึ้น ข้าก็พบว่าในห้องที่มืดมิดและอึดอัดนั้น ยังมีอีก 999 คนที่มีหน้าตาเหมือนกับข้าทุกประการ
มีไอ้สารเลวตัวหนึ่งที่เรียกตัวเองว่า “ท่านพ่อ” ของพวกเราซ่อนตัวอยู่ในเงามืด คอยใช้เสียงชี้นำพวกเราอยู่ไม่ขาดสาย
สอนพวกเราโจมตี ป้องกัน และวิชาต่อสู้ด้วยกาย
สอนพวกเราถึงวิธีการวางแผนสังหารกันและกัน วิธีการควบคุมระบบ และวิธีการใช้กระดูกของตนเองมาหลอมเป็นเข็มทองสังหารมนุษย์
เสียงนั้น “บัซ บัซ บัซ” เหมือนเสียงสัตว์ประหลาดร้อง ข้าเกลียดมันมาก แต่ข้ากลับชอบฟังสิ่งที่เขาพูด และตั้งใจเรียนมากกว่าใคร
ข้าเกลียด “ท่านพ่อ” มาก แต่ข้าอยากมีชีวิตอยู่!