กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 175 เสียงหัวเราะของผู้คนคือบทกวีสรรเสริญของศิลปิน ความเจ็บปวดก็เช่นกัน
เพียงแต่ครั้งนี้ อารมณ์ของเขาดูจะตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด ฝีเท้าเร่งเร็วขึ้น ปัง ปัง ปัง ปัง!
เมื่อเข้าใกล้ ซืออวี้ได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองอย่างชัดเจน ร่างกาย...เริ่มร้อนผ่าว
ปัง ปัง! ปัง ปัง!
เดินต่อไปอีกไม่กี่ก้าว หัวใจแทบจะกระโจนออกมาจากทรวงอก เมื่อมาถึงข้างเตียง สัตว์ประหลาดรูปงามที่อดกลั้นมานานยื่นมือออกไป โน้มตัวลงอย่างแรง แล้วจูบเด็กหนุ่มของเขาตรง ๆ!
“อื้อ...”
จูบนั้น...หนักหน่วงไปหน่อย
เพราะเขากำมืออวี๋ชิงไว้ ขณะที่จูบต่อ เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าคนตัวเล็กที่อยู่ใต้ร่างกำลังดิ้นรน