เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 จู่ ๆ ก็หันกลับมา!
ใกล้ถึงเวลาเที่ยงคืน แสงจันทร์สาดส่องลงมาสะท้อนบนผนังสีขาว เผยให้เห็นใบหน้าซีดเผือดอันน่าขนลุกของเด็กสาว
นางถูกวางไว้หน้าห้องเล็ก ๆ กลางดาดฟ้า ร่างกายครึ่งหนึ่งพิงอยู่กับผนัง ผ่านไปครู่ใหญ่ ปลายนิ้วก็ขยับไหว ดวงตาคู่สีชาดที่เปื้อนเลือดค่อย ๆ ลืมขึ้น...
เมื่อรับรู้ได้ว่ามีคนอยู่ข้าง ๆ นางก็ตื่นตัวทันที ยังไม่ทันได้นั่งตัวตรง ก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี “โจว...”
ตกลงไปในทะเลลึกเกินไป แรงดันมหาศาลทำให้ลำคอของนางเสียหาย ผสมกับเลือดที่ไหลออกมา เสียงของนางจึงแหบพร่า “พี่โจว...”
นางแหงนหน้ามองชายหนุ่มที่นั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้า ทั้งที่เป็นผู้ศรัทธาระดับสูงของ “เทพผู้มีเปียหางแมงป่อง” ทั้งที่เป็นตัวตนที่ทำให้สิ่งอาถรรพ์มากมายต้องหวาดกลัว แต่ในเวลานี้ ซูเซี่ยกลับหลุบตาลงอย่างว่าง่ายผิดปกติ
“ขะ...ขอโทษค่ะ”