ตอนที่ 253

ตอนที่ 253

จ้าวอวิ๋นจิ่นขึ้นเครื่องบินเดินทางกลับประเทศไทย เธอไม่ได้ถามฮั่วเฉียงว่าสุดท้ายจัดการกับคนผู้นั้นอย่างไร เพียงแต่ก้มหน้าก้มตาค่อย ๆ จิบข้าวต้มอาหารทะเลทีละนิด

ตอนที่เครื่องบินใกล้จะออกเดินทาง ถ่าเวยถึงค่อยรีบร้อนขึ้นมา

จ้าวอวิ๋นจิ่นเห็นเขาบาดเจ็บไปทั้งตัว เดินกะโผลกกะเพลก มีผ้าพันแผลชุ่มเลือดพันอยู่บนแขน เขากุมซี่โครงเอาไว้ ขมวดคิ้วแน่น ใบหน้าซีกหนึ่งบวมปูดขึ้นมาสูง ดูแล้วอาการแย่มาก ๆ

จ้าวอวิ๋นจิ่นคิดไม่ถึงว่าเจิ้งคุนสยงยังคงลงมืออยู่ดี... เธอเหลือบมองเจิ้งคุนสยงแวบหนึ่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความซับซ้อน

ส่วนเจิ้งคุนสยงกลับไขว่ห้างอย่างไม่ใส่ใจ ทำท่าทางราวกับไม่เกี่ยวข้องกับตนเอง โดยไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าของเธอเลยแม้แต่น้อย

“พี่สยง” ถ่าเวยกุมซี่โครง ค่อย ๆ ก้าวเดินขึ้นหน้ามาเอ่ยเรียก

“นั่งลงสิ”