ตอนที่ 202

ตอนที่ 202

จ้าวอวิ๋นจิ่นตบไหล่ซีหลี่เบา ๆ ก่อนจะหันหลังเดินจากไปต่อหน้าดวงตาที่เอ่อล้นด้วยหยาดน้ำตาของเธอ

จ้าวอวิ๋นจิ่นยังคงเดินกลับตามเส้นทางเดิม โดยนั่งรถบัสจากหนองคายไปกรุงเทพฯ เอกสารประจำตัวของเธอไม่สามารถใช้ขึ้นเครื่องบินได้ อีกทั้งเวลาของรถไฟกับรถบัสก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก

เธอหันหน้าไปมองนอกหน้าต่าง กระจกสะท้อนเงาของเธอ ผมถูกมวดเป็นทรงมารุโกะเฮดสูงอย่างเกลี้ยงเกลาเรียบร้อย ปอยผมบริเวณหน้าผากถูกกิ๊บติดผมสีเดียวกับเส้นผมหนีบเก็บขึ้นไปทั้งหมด

เธอในเวลานี้ไม่มีความระมัดระวังรอบคอบเหมือนตอนหลบหนีอีกแล้ว ประณีตงดงามราวกับตุ๊กตาที่แตกหักได้ง่าย ทว่าดวงจิตวิญญาณกลับถูกสูบออกไปนานแล้ว