เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 191
ผู้หญิงในอดีตพวกนั้นที่รู้จักแต่ประจบเอาใจและมุ่งหวังแต่ผลประโยชน์ เขาไม่เคยถือสา ทว่ายามนี้ เพียงแค่กวาดสายตามองเพิ่มอีกสองหน กลับรู้สึกหงุดหงิดรำคาญขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
ฮั่วเฉียงเห็นคิ้วของพี่สงขมวดลงเล็กน้อย ก็เข้าใจทันทีว่าพี่สงไม่ได้พึงใจหญิงสาวผู้นี้
ฮั่วเฉียงเก็บโทรศัพท์มือถือเข้าที่ เพื่อไม่ให้เกะกะสายตาของชายหนุ่ม แล้วเอ่ย “ขอโทษครับ พี่สง”
“มีอะไรต้องขอโทษ”
น้ำเสียงของเจิ้งคุนสยงราบเรียบยิ่ง นัก จนไม่อาจแยกแยะได้ว่ากำลังอารมณ์ดีหรืออารมณ์เสีย
แต่ละคน เรื่องอื่นไม่รู้จักเรียนรู้ แต่เรื่องเอ่ยปากขอโทษยอมอ่อนข้อกลับเรียนรู้ได้รวดเร็วนัก
“พี่สง” ยามนี้ถ่าเวยเดินเข้ามาใกล้ “คนถูกขังอยู่ในคุกใต้ดินแล้วครับ มันจำผมได้เสียด้วย แต่ตงออกจะสงสัยอยู่บ้าง ว่าทำไมพวกเราถึงต้องปักหลักจ้องเล่นงานแค่ที่ลาวที่เดียว”
เจิ้งคุนสยงแค่นหัวเราะทีหนึ่ง ก่อนเอ่ย “ไปดูมันหน่อย”